Verbum

словаскладанне, ✂, н.

У словаўтварэнні: спосаб утварэння новых слоў шляхам злучэння дзвюх або некалькіх асноў.

словатворчасць, ✂, ж.

Стварэнне новых слоў.

• С. маладых паэтаў.

словаўжыванне, ✂, н.

Ужыванне слоў у мове.

• Правільнае літаратурнае с.

словаўтварэнне, ✂, н.

1. Раздзел граматыкі, які вывучае спосабы ўтварэння слоў.

2. Утварэнне слоў у мове па законах і правілах дадзенай мовы.

   • Спосаб суфіксальнага словаўтварэння назоўнікаў.

|| прым. словаўтваральны, ✂.

• Словаўтваральная сістэма.

слодыч, ✂, ж. (разм.).

1. Салодкі смак.

   • Такая с., есці немагчыма.

2. перан. Прыемнае адчуванне; асалода.

   • Сэрца знае с. мар.

слоены, ✂.

Пра цеста і вырабы з яго: такі, які расслойваецца пасля выпечкі.

• Слоенае цеста.
• С. торт.

слоік, ✂, м.

Невялікая шкляная або гліняная пасудзіна.

• С. з кампотам.

|| прым. слоікавы, ✂.

слой, ✂, м.

1. Маса якога-н. рэчыва, якая пакрывае паверхню чаго-н., або пласт чаго-н.

   • С. гліны.
   • С. тлушчу.

2. перан., звычайна Тая або іншая група людзей, насельніцтва, грамадства.

   • Шырокія слаі інтэлігенцыі.

слойка, ✂, ж. (разм.).

1. гл. слаіць.

2. Булачка з слоенага цеста.

слон, ✂, м.

1. Буйное млекакормячае трапічных краін з доўгім хобатам і двума біўнямі.

   • Слана не заўважыць (перан. не бачыць самага важнага, вялікага).

2. Шахматная фігура, якая можа перамяшчацца на любую колькасць клетак па дыяганалі.

|| памянш.-ласк. слонік, ✂.

|| прым. слановы, ✂.

• Вырабы са слановай косці.
• Слановы ногі.

○

• Слановая хвароба — тое, што і слановасць.