Verbum

куляць, ✂; незак.

Валіць набок; пераварочваць, перакульваць.

◊

• Куляць чарку (разм.) — выпіваць.

|| аднакр. кульнуць, ✂.

|| наз. кулянне, ✂.

кум, ✂, м.

Хросны бацька ў адносінах да бацькоў хрэсніка і да хроснай маці.

|| памянш. кумок, ✂.

кума, ✂, ж.

Хросная маці ў адносінах да бацькоў хрэсніка і да хроснага бацькі.

|| памянш. кумка, ✂.

кумаўство, ✂, н. (разм.).

1. Сяброўскія адносіны паміж кумамі.

2. перан. Паблажлівасць у службовых справах сябрам або сваякам на шкоду агульнай справе.

|| прым. кумаўскі, ✂.

кумач, ✂, м.

Баваўняная тканіна ярка-чырвонага колеру.

|| прым. кумачовы, ✂ і кумачны, ✂.

кумекаць, ✂; незак. (разм.).

Разумець, цяміць, кеміць.

кумір, ✂, м.

1. Статуя язычніцкага бажаства.

2. перан. Прадмет асаблівага захаплення і пакланення (высок. і іран.).

кумірня, ✂, ж.

Язычніцкая малельня з кумірамі.

куміцца, ✂; незак. (разм.).

Уступаць у кумаўскія адносіны.

|| зак. пакуміцца, ✂.

кумпяк, ✂, м.

1. Бядровая частка тушы (звычайна свіной).

   • Вэнджаны к.

2. Верхняя частка нагі; бядро (разм.).

|| прым. кумпячны, ✂.