разбуры́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -бу́рыцца; зак.
1. Разваліцца, зламацца.
Старая хата разбурылася.
2. перан. Парушыцца, разладзіцца.
Планы мае разбурыліся.
|| незак. разбу́рвацца, -аецца і разбура́цца, -а́ецца.
|| наз. разбу́рванне, -я, н. і разбурэ́нне, -я, н.
разбуры́ць, -буру́, -бу́рыш, -бу́рыць; -бу́раны; зак., што.
1. Б’ючы, ламаючы, знішчыць, ператварыць у руіны.
Р. дом.
Р. мост.
2. перан. Парушыць, разладзіць, знішчыць.
Р. планы непрыяцеля.
Р. сям’ю.
|| незак. разбу́рваць, -аю, -аеш, -ае і разбура́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. разбу́рванне, -я, н. і разбурэ́нне, -я, н.
разбу́хлы, -ая, -ае.
1. Які павялічыўся ў аб’ёме, набраўшыся вільгаці.
Р. гарох.
2. перан. Непамерна павялічаны; раздуты.
Разбухлыя штаты.
|| наз. разбу́хласць, -і, ж.
разбу́хнуць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -не; -бу́х, -хла; зак.
1. Набухнуць, раздацца, патаўсцець ад вільгаці.
Боты намоклі, разбухлі.
Пупышкі на дрэве разбухлі.
2. перан. Непамерна павялічыцца, разрасціся.
Штаты разбухлі.
Папка з дакументамі разбухла.
|| незак. разбуха́ць, -а́е.
разбушава́цца, -шу́юся, -шу́ешся, -шу́ецца; -шу́йся; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пачаць моцна бушаваць; стаць бурным (пра стыхійныя з’явы).
Разбушавалася непагода.
2. перан. Пачаць моцна шумець, буяніць (разм.).
Разбушаваўся бацька.
разбуя́ніцца, -нюся, -нішся, -ніцца; зак. (разм.).
Пачаць моцна буяніць.
разбы́цца, -бу́дуся, -бу́дзешся, -бу́дзецца; -бу́дзься; зак. (разм.).
Распаўнець, раздацца.
Патаўсцець, р. з гадамі.
|| незак. разбыва́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
разбэ́рсаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).
1. Разблытаць, раскідаць.
Р. ніткі.
Р. валасы.
2. Тое, што і разбарсаць.
Р. аборы.
|| незак. разбэ́рсваць, -аю, -аеш, -ае.
разбэ́рсвацца гл. разбарсацца.
разбэ́рсваць гл. разбарсаць, разбэрсаць.