Verbum

разбо́рны, -ая, -ае.

Такі, які можна разабраць і зноў сабраць, які паддаецца разборцы.

Р. домік.

Разборная кніжная паліца.

разбо́ўтацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -аецца; зак.

1. Размяшацца ад узбоўтвання.

Яйкі з малаком добра разбоўталіся.

2. Боўтаючыся, разліцца.

Малако разбоўталася.

|| незак. разбо́ўтвацца, -аецца.

разбо́ўтаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).

1. Размяшаць, боўтаючы.

Р. фарбу.

2. Боўтаючы, разліць.

Р. малако.

|| незак. разбо́ўтваць, -аю, -аеш, -ае.

разбрака́ць гл. разбракнуць.

разбра́клы, -ая, -ае.

Які разбрак, разбух ад вільгаці.

|| наз. разбра́класць, -і, ж.

разбра́кнуць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -не; -бра́к, -кла; зак.

Разбухнуць ад вільгаці, размокнуць, размякнуць.

Дзверы разбраклі.

|| незак. разбрака́ць, -а́е.

разбрані́раваць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -ра́ваны; зак., каго-што.

Вызваліць ад броні, зняць броню з каго-н.

Р. спецыяліста.

разбраха́цца, -брэ́шацца; -брашы́ся; зак. (разм.).

Пачаць доўга і моцна брахаць.

Нешта ўночы разбрахаліся сабакі.

разбраха́ць, -брашу́, -брэ́шаш, -брэ́ша; -брашы́; -браха́ны; зак., што (разм., неадабр.).

Расказаць усім які-н. сакрэт; раззваніць, разбалбатаць.

разбро́д, -у, М -дзе, м.

Разлад, рознагалоссе, адсутнасць згоды ў чым-н.

У калектыве поўны р.

Ідэйны р.