ката́нгенс, -а,
Трыганаметрычная функцыя, роўная адносінам косінуса да сінуса.
ката́нгенс, -а,
Трыганаметрычная функцыя, роўная адносінам косінуса да сінуса.
катапу́льта, -ы,
1. У старажытнасці: прыстасаванне для кідання на вялікую адлегласць камення, бочак з запаленай смалой
2. Механізм для паскарэння старту самалёта з палубы карабля (
3. Аўтаматычнае прыстасаванне для выкідвання з самалёта лётчыкаў, касманаўтаў з далейшым спускам на парашуце (
||
катапультава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны;
Выкінуць (выкіда́ць) з самалёта пры дапамозе катапульты (у 3
||
ка́тар¹, -у,
Запаленне слізістай абалонкі якога
||
ка́тар², -а,
1. Невялікае вяслярнае або самаходнае судна для транспартных, спартыўных і прамысловых мэт.
2. Малы ваенны карабель спецыяльнага або дапаможнага прызначэння.
||
катара́кта, -ы,
Памутненне крышталіка вока, якое выклікае аслабленне і страту зроку.
||
ка́тарга, -і,
1. Цяжкія прымусовыя работы для зняволеных у турмах ці ў іншых месцах зняволення ўзмоцненага рэжыму.
2.
||
катаржа́нін, -а,
Чалавек, які адбывае катаргу або які быў на катарзе.
||
||
ка́таржнік, -а,
Тое, што і катаржанін.
||
||
катастрафі́чны, -ая, -ае.
Які з’яўляецца катастрофай, вядзе да катастрофы.
||