трысе́кцыя
(ад лац. tri = на тры часткі + sectio = рассяканне)
падзел чаго-н. на тры часткі;
т. вугла — вядомая задача антычнай матэматыкі аб падзеле дадзенага вугла на тры роўныя часткі.
тры́сель
(англ. trysail)
косы трохвугольны або чатырохвугольны парус, які ставіцца ззаду мачты.
трытагані́ст
(ад гр. tritos = трэці + agonistes = акцёр)
трэці з трох акцёраў у старажытнагрэчаскім тэатры, выканаўца другарадных роляў (параўн. дэйтэраганіст, пратаганіст).
трытама́рыя
(н.-лац. tritomaria)
пячоначны мох сям. лафозіевых, які расце на пясчанай глебе, на лясных балотах.
трыто́н1
(гр. triton, ад Triton = імя сына бога мора Пасейдона, які, паводле старажытнагрэчаскай міфалогіі, меў чалавечае цела і хвост яшчаркі)
хвастатая земнаводная жывёла сям. саламандравых, падобная да яшчаркі.
трыто́н2
(фр. triton, ад гр. tritonos = складзены з трох тонаў)
муз. інтэрвал, які мае аб’ём у тры тоны (павялічаная кварта або паменшаная квінта).
тры́тый
(н.-лац. tritium, ад гр. tritos = трэці)
цяжкі радыеактыўны ізатоп вадароду, ядро якога складаецца з пратона і двух нейтронаў.
трыумві́р
(лац. triumvir, ад tres, trium = тры + vir = мужчына)
удзельнік трыумвірату.
трыумвіра́т
(лац. triumviratus, ад tres, trium = тры + vir = муж)
1) саюз трох палітычных дзеячаў у Стараж. Рыме перыяду заняпаду рэспублікі (1 ст. да н.э.), які імкнуўся захапіць вярхоўную ўладу;
2) перан. тры асобы, якія аб’ядналіся для сумеснай дзейнасці.