Verbum

ша́хта

(ням. Schacht)

1) горна-прамысловае прадпрыемства, якое вядзе здабычу карысных выкапняў падземным спосабам;

2) месца здабычы карысных выкапняў, а таксама правядзення якіх-н. падземных работ;

3) вертыкальная падоўжаная поласць у некаторых канструкцыях (напр. ліфтавая ш.).

шацірава́ць

(ням. schattieren = адценьваць)

накладаць цені на малюнак (напр. штрыхамі).

ша́шка

(кабард. šašcho)

халодная зброя ў выглядзе доўгага, злёгку сагнутага клінка.

шашлы́к

(цюрк. šišlik)

страва з кавалачкаў мяса (часцей бараніны), нанізаных на металічны стрыжань (шампур) і засмажаных разам з кольцамі цыбулі.

шва́бра

(ням. Schwabber)

прыстасаванне (мятла) з мачалы, вяровак і інш. для мыцця падлогі.

шва́гер

(ням. Schwager)

брат жонкі або муж сястры ці жончынай сястры.

шванк

(ням. Schwank = літар. жарт)

жанр нямецкай гарадской літаратуры 13—17 ст., кароткае гумарыстычнае апавяданне ў вершах або прозе.

шварто́ў

(гал. zwaartouw)

мар. трос або ланцуг для прывязвання судна да прычальных прыстасаванняў.

швах

(ням. schwach)

дрэнна, кепска.

швейца́р

(ням. Schweizer)

вартаўнік ля ўваходных дзвярэй у пад’ездах устаноў, гасцініц, рэстаранаў.