Verbum

шко́да

(ст.-польск. szkoda, ад ст.-в.-ням. scado)

1) урон, страта;

2) патрава, зробленая жывёлай.

шко́ла

(лац. schola, ад гр. schole)

1) навучальная ўстанова, якая ажыццяўляе агульную адукацыю і выхаванне маладога пакалення, а таксама будынак, дзе гэта ўстанова размяшчаецца;

2) сістэма адукацыі, вывучка, набыты вопыт (напр. ш. жыцця, ш. ігры на баяне);

3) кірунак у навуцы, літаратуры, мастацтве, звязаны пераемнасцю прынцыпаў і метадаў (напр. ш. крытычнага рэалізму).

шкот

(гал. schoot)

снасць, якая мацуецца да вуглоў парусоў і служыць для расцягвання парусоў і кіравання імі ў час руху судна.

шлаг

(ням. Schlag = удар)

1) мар. віток снасці або троса вакол шпіля, кнехта і інш.;

2) поўны абарот штурвала.

шлагба́ум

(ням. Schlagbaum)

перакладзіна для адкрывання і закрывання шляху на чыгуначных пераездах і заставах.

шлак

(ням. Schlacke)

1) адкіды, якія ўтвараюцца пры пераплаўцы руды або пры згаранні каменнага вугалю;

2) мн. адходы фізіялагічных працэсаў, якія адбываюцца ў арганізме (не засвоены бялок і іншыя рэчывы).

шлакабето́н

(ад шлак + бетон)

лёгкі бетон, прыгатаваны з сумесі цэменту, шлаку і пяску.

шлакабло́к

(ад шлак + блок)

будаўнічы матэрыял кубічнай формы, які вырабляецца са шлаку з прымессю цэменту.

шлам

(ням. Schlamm)

1) асадак у выглядзе дробных цвёрдых часцінак, які ўтвараецца пры адстойванні або фільтраванні вады;

2) асадак пры электролізе некаторых металаў;

3) нерастваральныя адклады з вады ў паравых катлах у выглядзе глею і цвёрдых кавалкаў.

шланг

(ням. Schlange)

гнуткая гумавая або прарызіненая труба для адводу, пералівання вадкасцей, газаў.