Verbum

трыя́да

(лац. trias, -adis, ад гр. trias, -ados = тройца, траістасць)

1) адзінства, утворанае трыма асобнымі часткамі, элементамі;

2) філасофскае паняцце, якое азначае траісты рытм руху быцця і мыслення (напр. дыялектычная т.).

трыя́ж

(фр. triage)

звычай і права ў феадальнай Францыі, паводле якога сеньёр​¹ мог патрабаваць выдзялення яму часткі абшчынных угоддзяў.

трыяле́т

(фр. triolet)

верш з васьмі радкоў, дзе аднолькавымі з’яўляюцца першы, чацвёрты і сёмы радкі, а таксама другі і восьмы, пры гэтым ужываюцца толькі дзве рыфмы.

трыянгуля́цыя

(с.-лац. triangulatio, ад лац. triangulum = трохвугольнік)

метад геадэзічных вымярэнняў на мясцовасці пры дапамозе сістэмы трохвугольнікаў.

трыя́с

(гр. trias = тройца, траістасць)

першы з трох перыядаў мезазою ў геалагічнай гісторыі Зямлі, які пачаўся 230 млн. гадоў таму назад і працягваўся 35 млн. гадоў.

трыя́савы

(ад гр. trias = тройца, траістасць);

т. перыяд — тое, што і трыяс.