Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aädefghikoöstuüwyz.
bcdhilmnprstu

zer=

неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) раздзяленне, раз’яднанне, раздрабленне: zerhácken рассяка́ць

2) пашкоджанне, знішчэнне: zerschlágen* разбіва́ць

3) пры дзеясловах з «sich» – на поўнае змардаванне, знясіленне: sich zermürben абяссі́лець, знясі́ліцца

zerárbeiten vt скрышы́ць [зні́шчыць] у працэ́се рабо́ты;

zerárbeitete Hände спрацава́ныя [мазо́лістыя] ру́кі;

◊

sich (D) den Kopf über etw. (A) ~ лама́ць галаву́ над чым-н.

zerbéißen* vt раску́сваць, разгрыза́ць

zerbérsten* vi (s) ло́пацца, лама́цца, трэ́скацца

Zérberus m -, -se

1) міф. Цэ́рбер

2) перан. жарт. цэ́рбер (пільны і злы вартаўнік)

zerbréchen*

1. vt лама́ць

2. vi (s) лама́цца, разбіва́цца;

◊

sich (D) den Kopf über etw. (A) ~ лама́ць сабе́ галаву́ над чым-н.

zerbréchlich a ло́мкі, кро́хкі

Zerbréchlichkeit f - ло́мкасць, кро́хкасць

Zerbréchung f -, -en

1) лама́нне, разбіва́нне

2) юрыд. узло́м

zerbröckeln

1. vt раздрабні́ць, (ра)скрышы́ць

2. vi (s) раскрышы́цца