zermártern
1.
sich (
2. ~, sich зму́чыцца, нацярпе́цца
zermártern
1.
sich (
2. ~, sich зму́чыцца, нацярпе́цца
zermürben
zernágen
zerpflücken
1) абрыва́ць (пялёсткі); парва́ць, растрапа́ць
2) разбіра́ць (крытычна)
zerplátzen
er zerplátzte beináhe vor Wut ён ама́ль не ло́пнуў ад зло́сці
zerpúlvern
1) ператвары́ць у парашок
2) распыля́ць
zerquétschen
1) расці́снуць, раздушы́ць;
zerráufen
Zérrbild
zerréden