spálten
1. vt
1) кало́ць, раско́лваць; сячы́
2) расшчапля́ць, раздрабля́ць (хімічныя злучэнні і да т.п.);
der Blitz spáltete den Baum мала́нкай расшчапі́ла дрэ́ва
2. vi (s) (part II gespáltet і gespalten); кало́цца, раско́лвацца;
das Holz spáltet gut дро́вы до́бра ко́люцца
3. ~, sich кало́цца, раско́лвацца; сячы́ся (пра валасы)
2) перан. раскало́цца, раздрабля́цца, раз’ядна́цца
spáltenweise adv цэ́лымі слупка́мі [кало́нкамі]
Spáltkeil m -(e)s, -e клін
Spáltung f -, -en
1) расшчапле́нне
2) раско́л
3) рознагало́ссе, разла́д
Span m -(e)s, Späne
1) трэ́ска, лучы́на, стру́жка; дра́нка; pl тс. пілаві́нне, апі́лкі;
Späne máchen [réißen*] шчапа́ць лучы́ну
2) варо́жасць, сва́рка;
◊
nicht ein ~! нічо́га!, ні граша́!;
er hat Späne разм. у яго́ во́дзяцца гро́шы;
wo man Holz haut [wo gehóbelt wird], fállen Späne ≅ лес сяку́ць – трэ́скі ляця́ць;
mach kéine Späne! разм. не цырымо́нься!;
das geht über den ~! разм. гэ́та ўжо́ зана́дта!, гэ́та выхо́дзіць за ўся́кія ме́жы
spánen vt тэх. апрацо́ўваць рэ́заннем
Spánferkel n -s, - мало́чнае парася́
Spánge f -, -n за́сцежка, спра́жка
spánisch
1. a іспа́нскі, гішпа́нскі;
~er Pféffer стручко́вы пе́рац;
~e Wand шы́рма;
~e Schlösser áufbauen будава́ць паве́траныя за́мкі
2. adv па-іспа́нску;
◊
das kommt mir ~ vor гэ́та мне здае́цца незразуме́лым [дзі́ўным];
das sind ihm ~e Dörfer гэ́та для яго́ незразуме́лыя рэ́чы
Spáni¦er m -s, - іспа́нец, гішпа́нец