Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäcefhiklmnoöpqstuüwyz-.
aädehiloöruü

sprach impf ад spréchen*

Spráche f -, -n

1) мо́ва;

die álten ~en старажы́тныя мо́вы;

éine zéitgenössische ~ суча́сная мо́ва;

er kann éinige ~en ён ве́дае не́калькі моў

2) мо́ва, стыль;

die ~ des täglichen Úmgangs мо́ва штодзённага ўжы́тку, размо́ўная [гутарко́вая] мо́ва;

die Angst (be)náhm [ráubte, verschlúg] ihm die ~ ад стра́ху ён не мог вы́мавіць ні сло́ва;

mit der ~ nicht heráuswollen* не жада́ць гавары́ць, не асме́львацца гавары́ць;

heráus mit der ~! ну дык гавары́(це) ж!;

mit der ~ heráusrücken [heráuskommen*] прызна́цца ў чым-н.; загавары́ць;

álles kam zur ~ гавары́лі [размаўля́лі] аб усі́м;

◊

er schweigt in síeben ~n ≅ ён бы́ццам вады́ ў рот набра́ў

Spráchfehler m -s, -

1) мо́ўная памы́лка

2) дэфе́кт мо́вы

Spráchfertigkeit f -, -en дар сло́ва, красамо́ўства;

~ besítzen* 1) свабо́дна размаўля́ць на ро́зных мо́вах, до́бра ве́даць мо́вы; 2) вало́даць да́рам мо́вы

Spráchführer m -s, - размо́ўнік (якой-н. мовы)

Spráchgefühl n -(e)s, - чуццё мо́вы, мо́ўнае чуццё

spráchgewandt a красамо́ўны

Spráchkunde f - мовазна́ўства, лінгві́стыка

spráchkundig a які́ ве́дае мо́ву [мо́вы]

Spráchlehrer m -s, - выкла́дчык [наста́ўнік] мо́вы