дагавары́цца
1.
2. (дайсці да крайнасці) sich verstéigen
дагавары́цца да абсу́рду sich zu éiner Absurdität verstéigen
дагавары́цца
1.
2. (дайсці да крайнасці) sich verstéigen
дагавары́цца да абсу́рду sich zu éiner Absurdität verstéigen
дагавары́ць zu Ende spréchen
дай мне дагавары́ць lass mich áusreden
дагаво́р
1. Vertrág
мі́рны дагаво́р Fríedensvertrag
гандлёвы дагаво́р Hándelsvertrag
крэды́тны дагаво́р Kredítvertrag
дагаво́р страхава́ння Versícherungs ver trag
рызыко́вы [алеато́рны] дагаво́р Aleatórvertrag
міжнаро́дны дагаво́р völkerrechtlicher Vertrág;
двухбако́вы дагаво́р zwéiseiti ger [bilateráler] Vertrág;
шматбако́вы дагаво́р méhr seiti ger [múltilateraler] Vertrág;
дагаво́р аб ненапа́дзе Nícht an griffs pakt
саю́зны дагаво́р Bündnisvertrag
дагаво́р аб забаро́не выпрабава́нняў я́дзернай збро́і Téststoppabkommen
дагаво́р аб дру́жбе і ўзае́мнай дапамо́зе Freúndschafts- und Béistandspakt
заключы́ць дагаво́р éinen Vertrág (áb)schlíeßen
пару́шыць дагаво́р éinen Ver trág verlétzen; vertrágsbrüchig wérden;
скасава́ць дагаво́р éinen Ver trág kündigen;
краі́на, яка́я падпіса́ла дагаво́р
дагаво́раны zu Énde gespróchen
дагаво́рна-прававы́
дагаво́рны vertráglich; vertrágsmäßig, Vertrágs-;
дагаво́рная цана́
на дагаво́рных пача́тках auf vertráglicher Grúndlage
дага́двацца
дагаджа́нне
дагаджа́ць, дагадзі́ць
1. (задаволіць) éinen Gefállen tun
2. (улагодзіць) recht máchen [tun
яму́ ніко́лі не даго́дзіш man kann es ihm nie recht máchen
дагала́
раздзе́ць каго