дагавары́цца

1. гл. дамoвіцца;

2. (дайсці да крайнасці) sich verstéigen* (да чаго-н zu D);

дагавары́цца да абсу́рду sich zu éiner Absurdität verstéigen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)