Verbum

дагаджа́ць, дагадзі́ць

1. (задаволіць) éinen Gefállen tun*; gefällig sein (каму-н., D); j-n (A) zufríeden stellen; j-m (D) etw. zulíebe tun*;

2. (улагодзіць) recht máchen [tun*];

◊

яму́ ніко́лі не даго́дзіш man kann es ihm nie recht máchen