Verbum

асмяя́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. асмяяць.

асмяя́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асмяяць.

асмяя́ць, асмяю, асмяеш, асмяе; асмяём, асмеяце; зак., каго-што.

Тое, што і абсмяяць.

аснава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад аснаваць.

аснава́цца, аснуецца; зак.

Узнікнуць, утварыцца, арганізавацца; тое, што і заснавацца (у 1 знач.).

аснава́ць, асную, аснуеш, аснуе; аснуём, аснуяце; зак., што.

1. Зрабіць аснову тканіны.

2. Пачаць будаваць што‑н.; закласці. Аснаваць падмурак. // Паставіць, устанавіць. І зноў на тым самым селішчы хату аснавалі. Сачанка.

3. перан. Тое, што і заснаваць (у 1, 2 знач.).

асна́стка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

Тое, што і аснашчэнне.

асна́стчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца аснасткай судна.

асна́сціцца, аснашчуся, аснасцішся, аснасціцца; зак.

1. Забяспечыцца снасцямі, прыладамі.

2. Забяспечыць сябе неабходнымі тэхнічнымі сродкамі; абсталявацца.

асна́сціць, аснашчу, аснасціш, аснасціць; зак., каго-што.

1. Забяспечыць што‑н. снасцямі.

2. Забяспечыць неабходнымі тэхнічнымі сродкамі, абсталяваннем.