Verbum

тырада, ✂, ж.

Доўгая фраза, урывак прамовы, асобная шматслоўная рэпліка, якая гаворыцца звычайна прыўзнятым тонам.

тыраж​¹, ✂, м.

1. Розыгрыш выйгрышаў у пазыцы, латарэі.

   • Т. грашова-рэчавай латарэі.

2. Пагашэнне аблігацый пазыкі або іншых папер установай, якая іх выпусціла.

   • Аблігацыі выйшлі ў т.

◊

• Выйсці ў тыраж (разм.) — выйсці з ужытку, устарэць.

|| прым. тыражны, ✂.

• Тыражная табліца.

тыраж​², ✂, м.

Колькасць экзэмпляраў якога-н. друкаванага выдання аднаго выпуску.

• Т. газеты павялічыўся ў тры разы.

|| прым. тыражны, ✂.

тыражаваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

1. Устанавіць (устанаўліваць) тыраж кнігі, газеты і пад.

2. Рабіць неабходную колькасць копій (кінастужкі, пласцінкі і пад.).

|| наз. тыражаванне, ✂.

тыран, ✂, м.

1. Аднаасобны правіцель у Старажытнай Грэцыі, сярэдневяковай Італіі, які захапіў уладу сілай.

2. Правіцель, улада якога заснавана на дэспатызме і гвалце.

3. перан. Жорсткі, дэспатычны чалавек, які чыніць здзекі над людзьмі.

|| прым. тыранскі, ✂.

тыраніць, ✂; незак.

Мучыць каго-н., здзекавацца з каго-н.

• Ён тыраніў нават сваіх родных.

тыранічны, ✂.

Жорсткі, уласцівы тырану.

тыранія, ✂, ж.

1. Праўленне, улада, заснаваная на самавольстве і дэспатызме.

2. перан. Дэспатызм, жорсткасць у адносінах да каго-н.

тыранства, ✂, н.

1. Паводзіны, учынкі тырана (у 2 знач.).

2. Дэспатызм, жорсткасць.

   • Мінуліся часы яго т.

тыранстваваць, ✂; незак. (разм.).

Прыгнятаць, мучыць каго-н., быць тыранам (у 3 знач.).

• Т. у сям’і.