Verbum

тыкацца​¹, ✂; незак. (разм.).

1. Тыцкаць мордай у што-н.

   • Кот бегаў, тыкаўся мордай у плот.

2. Мітусліва рухацца, стараючыся пранікнуць куды-н.

   • Т. ва ўсе дзверы.

|| зак. ткнуцца, ✂.

|| наз. тыканне, ✂.

тыкацца​², ✂; незак. (разм.).

Звяртацца да каго-н. на «ты».

|| наз. тыканне, ✂.

тыкаць​¹, ✂; незак.

1. Поркаць чым-н. у што-н.

   • Т. кіем у зямлю.

2. Утыкаць, усоўваць у што-н.

   • Т. кнопкі ў сцяну.

3. Падносіць блізка, паказваць на каго-, што-н.

   • Т. пальцам у кожную літару.

4. перан. Уключаць, накіроўваць (разм. неадабр.).

   • Т. ва ўсе камісіі.

5. перан. Пастаянна напамінаць, гаварыць аб кім-, чым-н., упікаць чым-н., папракаць (разм. неадабр.).

◊

• Тыкаць носам (разм. неадабр.) — звяртаць чыю-н. увагу на што-н. (віну, учынак і пад.; звычайна ў грубай форме).

• Тыкаць у нос каму (каго-што) або кім-чым (разм. неадабр.) — тое, што і тыкаць 1 (у 5 знач.).

|| зак. ткнуць, ✂ і тыкнуць, ✂.

|| незак. патыкаць, ✂.

|| наз. тыканне, ✂.

тыкаць​², ✂; незак. (разм. неадабр.).

Звяртацца да каго-н. на «ты».

|| наз. тыканне, ✂.