Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклнопрухыэ
бгдклмнпрстфцчшя

тыгель, ✂, м. (спец.).

  1. Пасудзіна з вогнетрывалага матэрыялу для плаўкі, варкі, нагрэву чаго-н. на моцным агні.

  2. Металічная пліта друкарскай машыны для прыціскання паперы да пакрытай фарбай друкарскай формы.

|| прым. тыгельны, ✂.

тыгр, ✂, м.

Буйная драпежная млекакормячая жывёліна сямейства кашэчых з паласатай шкурай.

|| прым. тыгравы, ✂ і тыгрыны, ✂.

тыграня, ✂ і тыгранё, ✂, н.

Дзіцяня тыгра.

тыгрыца, ✂, ж.

Самка тыгра.