Verbum

сяледчык, ✂, м. (разм.).

Селядзец (часцей у прыгатаваным выглядзе).

• Есці бульбу з сяледчыкам.

сяліба, ✂, ж.

Населены пункт у сельскай мясцовасці (пасёлак, сяло і пад.).

|| прым. сялібны, ✂.

сяліцца, ✂; незак.

1. Уладжвацца на незаселеных месцах; пасяляцца, займаць пад жыллё хату, участак.

   • С. на адведзеным участку.

2. перан. Пра пачуцці, настрой і пад.: узнікаць, напаўняць.

   • Надзеі на лепшае селяцца ў душы.

|| зак. пасяліцца, ✂.

сяліць, ✂; незак.

Уладжваць на незаселеных месцах; пасяляць.

|| зак. пасяліць, ✂.

|| наз. пасяленне, ✂.

сяло, ✂, н.

1. Вялікая вёска, гаспадарчы і адміністрацыйны цэнтр сельскага раёна для навакольных паселішчаў, а таксама любы населены пункт негарадскога тыпу.

   • Працаўнікі сёл.

2. зб. Сельская мясцовасць, яе жыхары.

   • Культурная работа на сяле.

◊

• Ні к сялу ні к гораду (разм. неадабр.) — недарэчы, не да месца.

|| прым. сельскі, ✂.

сялянства, ✂, н.

1. зб. Сяляне; клас сялян.

2. Сялянская праца.

   • Займацца сялянствам.

|| прым. сялянскі, ✂.

• Сялянскае паходжанне.