Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а г е ё ж і о у ы ь э ю я

б г д ж з к н п с х ч ш

лужа, ✂, ж.

Тое, што і лужына.

лужына, ✂, ж.

Невялікая ўпадзіна, напоўненая вадой.
- Лужыны на дарогах.
Разлітая на паверхні чаго-н. вадкасць.
- Л. на падлозе.

◊

Сесці ў лужыну (разм.) — пацярпець няўдачу; апынуцца ў няёмкім становішчы.

|| памянш. лужынка, ✂.

лужычане, ✂, м.

Заходнеславянская народнасць, якая жыве ў Германіі, лужыцкія сербы.

|| ж. лужычанка, ✂.

|| прым. лужыцкі, ✂.