Verbum

ініцыятар, ✂, м.

Той, хто праяўляе ініцыятыву, пачынальнік.

• Ініцыятары спаборніцтва.
• Ініцыятары алімпіяды.

|| ж. ініцыятарка, ✂.

ініцыятыва, ✂, ж.

1. Пачын, унутранае імкненне да новых форм дзейнасці; прадпрымальнасць.

   • Праявіць ініцыятыву.

2. Вядучая роля ў якіх-н. дзеяннях.

   • Узяць ініцыятыву ў свае рукі.

ініцыятыўны, ✂.

1. Які праяўляе ініцыятыву ў якой-н. справе.

   • Ініцыятыўная група.

2. Які валодае ініцыятывай; прадпрымальны.

   • І. чалавек.

|| наз. ініцыятыўнасць, ✂.

інкасатар, ✂, м.

Службовая асоба, якая займаецца прыёмам грошай ад арганізацый і ўстаноў для здачы іх у банк.

|| прым. інкасатарскі, ✂.

інквізітар, ✂, м.

1. Суддзя інквізіцыі (у 1 знач.).

2. перан. Пра жорсткага чалавека-мучыцеля.

|| прым. інквізітарскі, ✂.

• Інквізітарскія метады.

інквізітарства, ✂, н.

Бязлітаснасць, жорсткасць, уласцівыя інквізітару.

інквізіцыя, ✂, ж.

1. У 13—19 стст.: следчы і карны орган каталіцкай царквы, які дзейнічаў крайне жорсткімі метадамі ў барацьбе з ерэтыкамі.

   • Іспанская і.

2. перан. Мучэнне, катаванне.

   • Гэта не жыццё, а і.

|| прым. інквізіцыйны, ✂.

інкогніта, прысл.

1. прысл. Тайна, хаваючы сваё імя.

   • Прыехаць і.

2. наз. нескл., н. Знаходжанне пад выдуманым імем.

   • Захоўваць і.

3. наз. нескл. м. і н. Асоба, якая скрывае сваё сапраўднае імя.

   • Зноў з’явіўся (з’явілася) учарашні (учарашняе) і.

інкруставаць, ✂; зак. і незак.

Упрыгожваючы, урэзаць (уразаць) у вырабы ўзоры з іншага матэрыялу.

• І. мэблю.
• І. металам па дрэве.

|| наз. інкруставанне, ✂ і інкрустацыя, ✂.

інкрустатар, ✂, м.

Мастак, які займаецца інкрустацыяй.

|| прым. інкрустатарскі, ✂.