Verbum

свінаматка, ✂, ж.

Свіння, якая дае прыплод.

|| прым. свінаматачны, ✂.

свінар, ✂, м.

Працаўнік, які даглядае свіней.

|| ж. свінарка, ✂.

свінарка, ✂, ж.

1. гл. свінар.

2. Тое, што і свінуха (абл.).

свінарнік, ✂, м.

Хлеў для свіней.

• У пакоі с. (вельмі брудна; разм.).

|| прым. свінарны, ✂.

свінаферма, ✂, ж.

Свінагадоўчая ферма.

свінец, ✂, м.

Мяккі, вельмі цяжкі метал сінявата-шэрага колеру.

• Сустрэць ворага свінцом (перан. ружэйным агнём, кулямі).

◊

• Як свінцом налітая (налітыя) (перан. вельмі натруджаная ад стомы, хваробы і пад. — аб адчуванні цяжару ў руках, нагах і пад.).

|| прым. свінцовы, ✂.

• С. блішчак (мінерал).

свініна, ✂, ж.

Свіное мяса як ежа.

|| памянш. свінінка, ✂.

свінка, ✂, ж.

Віруснае (пераважна дзіцячае) захворванне — запаленне калявушных залоз.

свіння, ✂, ж.

1. Парнакапытная млекакормячая жывёліна, свойскі від якой разводзяць для атрымання сала, мяса, скуры, шчаціння.

2. перан. Пра таго, хто робіць каму-н. непрыемнасці, пра няўдзячнага чалавека (разм.).

   • С. ты, а не чалавек!

◊

• Падлажыць свінню каму (разм. неадабр.) — зрабіць непрыемнасць.

|| памянш. свінка, ✂.

• Марская с. (невялікая бясхвостая жывёліна-грызун).

|| прым. свіны, ✂.

свінскі, ✂ (разм.).

1. Брудны, неахайны.

   • Жыць па-свінску (прысл.).

2. Непрыстойны, подлы, нізкі.

   • С. ўчынак.