Verbum

вышукальнік, ✂, м. (спец.).

Той, хто займаецца вышуканнем.

• Інжынер-в.

|| прым. вышукальны, ✂.

• В. атрад.

вышуканне, ✂, н.

Даследаванне, звязанае з пошукамі.

• Геалагічныя вышуканні.
• В. новых крыніц вітамінаў.

вышукаць, ✂; зак.

Старанна шукаючы, знайсці, выявіць, адшукаць.

• В. унутраныя рэзервы.
• В. прычыну для адлучкі.

|| незак. вышукваць, ✂.

вышчарбіць, ✂; зак.

Нарабіць шчарбін на чым-н., вызубіць.

• В. лязо сякеры.

|| незак. вышчарбляць, ✂ і вышчэрбліваць, ✂.

вышчарка, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Той, хто часта шчэрыць зубы, любіць пасмяяцца, пажартаваць; выскаляка.

вышчарыцца, ✂; зак. (разм.).

1. Засмяяцца, паказаўшы зубы.

2. Узлаваўшыся, злосна крыкнуць на каго-н.

   • В. на каго-н.

|| незак. вышчарацца, ✂ і вышчэрвацца, ✂.

вышчарыць, ✂; зак.

Прыадкрыўшы рот, паказаць, выскаліць зубы.

• Сабака вышчарыў зубы.

|| незак. вышчараць, ✂ і вышчэрваць, ✂.

вышчыпаць, ✂; зак.

Шчыпкамі вырваць.

|| незак. вышчыпваць, ✂.

|| аднакр. вышчыпнуць, ✂.

вышывальны, ✂.

Прызначаны для вышывання.

• Вышывальныя ніткі.

вышывальшчыца, ✂, ж.

Жанчына, якая займаецца вышываннем.