Verbum

прычапны, ✂.

Такі, які рухаецца як прычэп.

• П. вагон (у трамвая).
• П. агрэгат.

прычараваць, ✂; зак.

Прывабіць сваёй прыгажосцю або іншымі якасцямі.

|| незак. прычароўваць, ✂.

прычасаць, ✂; зак.

Прыгладзіць грэбенем (валасы), зрабіць прычоску каму-н.

• П. валасы.
• П. дзіця.

|| незак. прычэсваць, ✂.

|| звар. прычасацца, ✂.

|| незак. прычэсвацца, ✂.

|| наз. прычэсванне, ✂.

прычасціцца, ✂; зак.

У веруючых: прыняць прычасце (у 1 знач.).

|| незак. прычашчацца, ✂.

прычасціць, ✂; зак.

У веруючых: справіць над кім-н. абрад прычашчэння.

|| незак. прычашчаць, ✂.

прычасць, ✂, ж.

1. У веруючых: віно з кавалачкамі просвіры ў чашы, якое ўжываецца ў царкве для прычашчэння.

2. Тое, што і прычашчэнне.

прычашчэнне, ✂, н.

Хрысціянскі абрад прыняцця просвіры і віна — таінства, у час якога на веруючых нібыта сыходзіць боская ласка.

прычоска, ✂, ж.

Форма, якая надаецца валасам стрыжкай, расчэсваннем, завіўкай.

• Модная п.

прычт, ✂, м.

Царкоўныя служыцелі і пеўчыя ў хрысціянскай царкве (першапачаткова — без святара).

• З’явіўся з усім прычтам.

|| прым. прычтавы, ✂.

прычым, злуч.

Да таго ж, у дадатак да гэтага.

• Пры школе добры сад, п. большасць дрэў пасаджаны самімі вучнямі.