Verbum

выплесціся, ✂; зак.

Расплёўшыся, выпасці.

• Стужка выплелася з касы.

|| незак. выплятацца, ✂.

выплысці​¹, ✂; зак.

1. Плывучы, выйсці куды-н.

   • В. ў адкрытае мора.

2. Плывучы, паявіцца адкуль-н.

   • В. з-за павароту.

3. Падняцца з глыбіні, усплыць.

   • Выплыла бервяно.

4. перан. Нечакана выявіцца, стаць відавочным.

   • Выплыла недастача.

|| незак. выплываць, ✂.

выплысці​², ✂; зак.

Выкаласаваць, пусціць колас.

• Ячмень выплыў буйным коласам.

выплюнуць, ✂; зак.

Выкінуць з рота пляўком.

• В. сліну.

|| незак. выплёўваць, ✂.

выплюхаць, ✂; зак. (разм.).

Плюхаючы, выліць.

• В. ваду з начовак.

|| незак. выплюхваць, ✂.

|| аднакр. выплюхнуць, ✂.

выпнуць, ✂; зак.

Выставіць высунуць уперад.

• В. грудзі.

|| незак. выпінаць, ✂.

выпоўзіны, ✂.

Верхняе покрыва насякомых або скура змяі, скінутая ў час лінькі.

выпрабавальнік, ✂, м.

Той, хто займаецца выпрабаваннем чаго-н.

• Лётчык-в.

|| ж. выпрабавальніца, ✂.

|| прым. выпрабавальніцкі, ✂.

выпрабавальны, ✂.

Прызначаны для выпрабавання, праверкі.

• В. палігон.
• В. тэрмін.
• Выпрабавальная камісія.

выпрабаванне, ✂, н.

1. гл. выпрабаваць.

2. Цяжкае перажыванне, няшчасце.

   • Прайсці праз цяжкія выпрабаванні.
   • Суровыя выпрабаванні вайны.