Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеілмнопрсухю’
бвгджзклмнпрстфхцчш-

куляцца, ✂; незак.

Пераварочвацца цераз галаву, перакульвацца.

|| аднакр. кульнуцца, ✂.

|| наз. кулянне, ✂.

куляць, ✂; незак.

Валіць набок; пераварочваць, перакульваць.

◊

  • Куляць чарку (разм.) — выпіваць.

|| аднакр. кульнуць, ✂.

|| наз. кулянне, ✂.