Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е і л м н о п р с у х ю ’

б в г д ж з к л м н п р с т ф х ц ч ш -

кукарда, ✂, ж.

Форменны знак устаноўленага ўзору на форменнай фуражцы.

|| прым. кукардны, ✂ і кукардавы, ✂.

кукарэкаць, ✂; незак.

Крычаць «кукарэку».

|| зак. пракукарэкаць, ✂.

|| наз. кукарэканне, ✂.

кукарэку, выкл. гукаперайм.

Пра крык пеўня.

кукішкі, ✂:

на кукішках (сядзець), на кукішкі (сесці) — сагнуўшы ногі ў каленях і трымаючыся на насках.

кукла, ✂, ж.

Жаночая прычоска: заплеценыя і закручаныя ў вузел валасы.

куклукскланавец, ✂, м.

Член ку-клукс-клана, лінчавальнік.

|| ж. куклукскланаўка, ✂.

куколь, ✂, м.

Травяністая расліна сямейства гваздзіковых — пустазелле з цёмна-ружовымі кветкамі і ядавітым насеннем.

кукса, ✂, ж.

Частка канечнасці, якая засталася пасля ампутацыі або калецтва.

кукуруза, ✂, ж.

Аднагадовая травяністая расліна сямейства злакавых з высокім і тоўстым сцяблом і ядомымі буйнымі жоўтымі зярнятамі, сабранымі ў пачаткі, а таксама зерне гэтай расліны.

|| прым. кукурузны, ✂.

кулак¹, ✂, м.

Кісць рукі з прыгнутымі к далоні пальцамі.
перан. Сканцэнтраваныя ў адным месцы ваенныя ўзброеныя сілы для рашаючага ўдару.
- Сабраць полк у к.

|| памянш. кулачок, ✂.

|| прым. кулачны, ✂.

К. бой.
Кулачнае права (перан. панаванне насілля, грубай сілы).