Verbum

прыслаць, ✂; зак.

1. Даставіць праз каго-н. або поштай.

   • П. пасылку.
   • П. падарунак.

2. Накіраваць куды-н. з якой-н. мэтай.

   • П. пасыльнага.

|| незак. прысылаць, ✂.

|| наз. прысылка, ✂.

прыслоўе​¹, ✂, н.

У граматыцы: нязменная часціна мовы, якая абазначае прымету дзеяння ці іншай прыметы, напр. цёпла, гучна, там, заўсёды.

|| прым. прыслоўны, ✂.

прыслоўе​², ✂, н.

Прыгаворка, выраз і пад., якія ўстаўляюцца ў мову для большай эфектнасці ці па прывычцы або тое, што гаворыцца для суправаджэння якіх-н. дзеянняў.

• Традыцыйныя прыслоўі заклінання.

прыслуга, ✂, ж.

1. Служанка, хатняя работніца (уст.).

2. зб. Слугі.

3. зб. Разлік гарматы, кулямёта, мінамёта.

   • Кулямётная п.

прыслугоўваць, ✂; незак. (разм.).

Тое, што і прыслужваць.

|| наз. прыслугоўванне, ✂.

прыслужваць, ✂; незак. (уст.).

Выконваць абавязкі прыслугі (у 2 знач.).

• П. за сталом.

|| наз. прыслужванне, ✂.

прыслужнік, ✂, м.

1. Слуга (у 1 знач.; уст.).

   • П. пры гасцініцы.

2. Той, хто імкнецца выслужыцца перад кім-н., памагаты (пагард.).

|| ж. прыслужніца, ✂.

прыслужыцца, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і падслужыцца.

|| незак. прыслужвацца, ✂.

|| наз. прыслужванне, ✂.

прыслухацца, ✂; зак.

1. Напружыць слых, увагу, каб пачуць што-н.

   • П. да гаворкі.

2. перан. Прыняць пад увагу, да ведама што-н.

   • П. да парад старэйшых.
   • П. да голасу мас.

3. Прывыкшы да якіх-н. гукаў, перастаць заўважаць іх (разм.).

   • П. да тарахцення колаў.

|| незак. прыслухоўвацца, ✂.

прысмак, ✂, м.

Дадатковы, пабочны смак чаго-н. у якой-н. ежы, а таксама асаблівы, характэрны смак чаго-н.

• Гарэлы п.
• П. сентыментальнасці (перан.).