Verbum

прыпадак, ✂, м.

Раптоўнае і моцнае праяўленне якой-н. хваробы або якога-н. пачуцця.

• П. эпілепсіі.

|| прым. прыпадачны, ✂.

прыпадачны, ✂.

1. гл. прыпадак.

2. У якога бываюць прыпадкі якой-н. хваробы.

   • Што ты крычыш, як прыпадачны (наз.).

прыпадняць, ✂; зак.

Злёгку падняць.

• П. хворага на ложку.

|| незак. прыпаднімаць, ✂ і прыпадымаць, ✂.

|| звар. прыпадняцца, ✂.

|| незак. прыпаднімацца, ✂ і прыпадымацца, ✂.

прыпадобніцца, ✂; зак.

Стаць падобным на каго-, што-н.

|| незак. прыпадабняцца, ✂.

|| наз. прыпадабненне, ✂.

прыпадобніць, ✂; зак.

Параўноўваючы, зрабіць, уявіць падобным на каго-, што-н.

|| незак. прыпадабняць, ✂.

|| наз. прыпадабненне, ✂.

прыпазніцца, ✂; зак.

Трохі спазніцца.

• Сёлета вясна прыпазнілася.

|| незак. прыпазняцца, ✂.

прыпай, ✂, м.

Прымёрзлы да берага лёд.

|| прым. прыпайны, ✂.

прыпаліць, ✂; зак.

1. Запаліць ад ужо запаленага.

   • П. лучыну.

2. Трохі падпаліць (разм.).

   • П. пірог.
   • П. валёнкі пры сушцы.

3. Прыкурыць (разм.).

|| незак. прыпальваць, ✂.

прыпалы, ✂.

Які прыпаў да чаго-н., апусціўся.

• Прыпалыя да зямлі галінкі.

прыпар, ✂, м.

1. Гарачыня ад нагрэтага сонцам паветра.

   • Паўдзённы п.

2. Напружаная летняя праца ў час касьбы, жніва.

   • Жніўны п.
   • Экзаменацыйны п. (перан.).

|| прым. прыпарны, ✂.

• Прыпарная пара.