Verbum

пражэкцёрства, ✂, н.

Захапленне нездзяйсняльнымі праектамі (у 3 знач.).

• Марнае п.

пражэрлівы, ✂.

Здольны многа з’есці, ненасытны.

• П. шчупак.

|| наз. пражэрлівасць, ✂.

праз, прыназ.

1. Цераз што-н., цераз унутранасць чаго-н.

   • Глядзець п. акно.
   • Праязджаць п. вароты.
   • Ісці п. лес.

2. Цераз які-н. час або мінуўшы якую-н. прастору.

   • Прыеду п. месяц.

3. Пры дапамозе каго-, чаго-н.

   • Паведаміць п. сяброў.
   • Пісаць слова п. злучок.

4. Паўтараючы ў якія-н. прамежкі.

   • Ставіць тычкі п. пэўную адлегласць.

5. Па прычыне, па віне каго-, чаго-н.

   • Разышліся п. дробязь.
   • П. цябе ўсе непрыемнасці.

6. Ужыв. пры абазначэнні дзеяння, якое суправаджаецца ці перарываецца іншым дзеяннем.

   • Усміхнуцца п. слёзы.
   • Пачуць п. сон.

празаізм, ✂, м. (кніжн.).

Празаічны, уласцівы прозе выраз у паэтычнай мове.

празаік, ✂, м.

Пісьменнік, які піша прозай.

празаічны, ✂.

1. гл. проза.

2. Будзённы, абмежаваны дробнымі жыццёвымі інтарэсамі.

   • Празаічныя турботы.

|| наз. празаічнасць, ✂.

празваніць, ✂; зак.

1. Прагучаць (пра звон).

   • Празваніў званок.

2. што і з інф. Апавясціць звонам пра што-н. (разм.).

   • Празванілі антракт.

3. Правесці які-н. час звонячы.

◊

• Празваніў паўгадзіны — ніхто не адказвае.

празванне, ✂, н.

Тое, што і мянушка.

• Жартоўнае п.

празваць, ✂; зак.

Даць мянушку.

• Яго празвалі ліштвай.

|| незак. празываць, ✂.

празектар, ✂, м. (спец.).

Спецыяліст у клініцы, бальніцы, які займаецца анатаміраваннем трупаў.

|| прым. празектарскі, ✂.