Verbum

праехаць, ✂; зак.

1. Перамяшчаючыся на чым-н., мінуць, пераадолець якую-н. прастору.

   • П. плошчу.
   • П. міма станцыі.
   • П. пяць кіламетраў.

2. Не спыніцца, не сысці там, дзе было трэба.

   • П. сваю станцыю.

3. Правесці ў дарозе які-н. час.

   • П. восем гадзін.

4. Тое, што і праехацца (у ! знач.),

   • Эх, добра п. па роўнай дарозе на веласіпедзе.

|| незак. праязджаць, ✂.

|| наз. праезд, ✂.

праецыраваць, ✂; зак. і незак.

Правесці (праводзіць) праекцыю.

|| зак. спраецыраваць, ✂.

праём, ✂, м.

Адтуліна ў сцяне для акна, дзвярэй.

• Дзвярны п.

|| прым. праёмны, ✂.

пража, ✂, ж.

1. гл. прасці.

2. Ніткі, атрыманыя прадзеннем.

   • Шарсцяная п.

пражаваць, ✂; зак.

Добра разжаваць.

• П. мяса.

|| незак. пражоўваць, ✂.

пражаніна, ✂, ж.

Ежа, прыгатаваная з тушанага мяса і сала, падкалочаная мукой.

пражаны, ✂.

Прыгатаваны пражаннем.

• П. гарох.

пражываць, ✂; незак.

1. гл. пражыць.

2. Жыць, мець месца жыхарства дзе-н. (афіц.).

   • П. на ўскраіне горада.

|| наз. пражыванне, ✂.

пражывіць, ✂; зак.:

• душу пражывіць — пракарміцца, праіснаваць.

пражытак, ✂, м.:

• на пражытак — для таго, каб пражыць.

  • Гэтага не хопіць на п.