Verbum

міністэрства, ✂, н.

1. Цэнтральная ўрадавая ўстанова, якая ведае асобнай галіной кіравання.

   • М. культуры.

2. зб. У сістэме парламентарызму: састаў міністраў дадзенага ўрада.

   • Крызіс міністэрства.

|| прым. міністэрскі, ✂.

мініяцюра, ✂, ж.

1. Невялікі малюнак у фарбах у старадаўнім рукапісе, кнізе.

2. Невялікая карціна вельмі тонкай работы.

3. Мастацкі твор малой формы (напр. невялікая драматычная сцэна і інш.).

   • Тэатр мініяцюр.

◊

• У мініяцюры — у зменшаным памеры.

|| прым. мініяцюрны, ✂.

мініяцюрны, ✂.

1. гл. мініяцюра.

2. перан. Маленькі і прыгожы.

   • Мініяцюрная шкатулка.

|| наз. мініяцюрнасць, ✂.

мініяцюрыст, ✂, м.

1. Мастак, які малюе мініяцюры.

2. Аўтар мініяцюр (у 3 знач.).

|| ж. мініяцюрыстка, ✂.

мінога, ✂, ж.

Водная пазваночная жывёліна са змеепадобным целам.

• Марская м.

|| прым. міногавы, ✂.

• Сямейства міногавых (наз.).

мінор, ✂, м.

1. Музычны лад, акорд якога грунтуецца на малой тэрцыі (спец.).

2. перан. Сумны прыгнечаны настрой (разм.).

   • Быць у міноры.

|| прым. мінорны, ✂.

• М. настрой.

мінулагодні, ✂.

Які мае адносіны да мінулага года, зроблены, праведзены ў мінулым годзе.

• М. фестываль.

мінулы, ✂.

1. Які ўжо прайшоў, мінуў.

   • Мінулыя гады.

2. Тое, што прайшло, адышло; былое.

   • Успомніць мінулае.

мінус, ✂, м.

1. Гарызантальная рыска (-) для абазначэння аднімання або адмоўнай велічыні ў матэматыцы.

2. нескл. Паміж дзвюма лічбамі абазначае, што другая лічба аднімаецца ад першай.

   • Пяць м. тры.

3. Пры ўказанні на тэмпературу паветра абазначае: ніжэй нуля.

   • Сёння м. пяць.

4. перан. Недахоп, адмоўны бок (разм.).

   • Праект мае шмат мінусаў.

|| прым. мінусавы, ✂.

• Мінусавая тэмпература.

мінускулы, ✂, м. (спец.).

Дробныя літары ў почырках старажытнай пісьменнасці.

|| прым. мінускульны, ✂.

• Мінускульнае пісьмо.