Verbum

куст​², ✂, м.

Аб’яднанне якіх-н. прадпрыемстваў, арцелей і пад.

|| прым. куставы, ✂.

• Куставая нарада.

кустарэз, ✂, м.

Прылада для падразання і выкарчоўвання кустоў.

|| прым. кустарэзны, ✂.

кустоўе, ✂, н., зб.

Кусты (у 1 знач.).

• Разраслося к.

кусцісты, ✂.

Які расце густа, кустом.

• Кусцістая пшаніца.

|| наз. кусцістасць, ✂.

кусціцца, ✂; незак.

Расці кустом, даваць многа бакавых адросткаў.

|| наз. кушчэнне, ✂.

кут, ✂, м.

1. Месца, дзе сыходзяцца ўнутраныя бакі прадмета; частка памяшкання, прастора паміж дзвюма сценамі.

   • З кута ў к. і вечар тут (прымаўка).

2. Частка пакоя, якую здаюць кватарантам у наймы.

   • Зняць свой к.

3. перан. Мясцовасць, звычайна глухая.

   • Далёкі к.
   • Глухі к.

|| памянш. куточак, ✂.

|| прым. кутавы, ✂.

кутас, ✂, м.

Пучок нітак, звязаных разам на канцы, для ўпрыгожання чаго-н.

• Пояс з кутасамі.

|| прым. кутасовы, ✂.

куткавы, ✂.

Які знаходзіцца, размешчаны ў кутку.

• Куткавое акно.

кутні, ✂.

Пра зубы: карэнны.

• К. зуб.

кутнік, ✂, м. (разм.).

Крайні карэнны зуб.