Verbum

пляск, ✂, м. (разм.).

1. Гук, які атрымліваецца пры ўдары чым-н. па вадзе або вады аб што-н.

   • П. вады.

2. Гук, які атрымліваецца пры ўдары далоні аб далонь або далонню па чым-н.

   • П. далоней.

пляскаты, ✂.

Роўны, без звычайнай пукатасці, з гладкай паверхняй.

• П. камень.

|| наз. пляскатасць, ✂.

пляскаць​¹, ✂; незак.

Удараць далонню аб далонь або далонню па чым-н.

• П. у далоні.

|| зак. папляскаць, ✂ і напляскаць, ✂.

|| наз. плясканне, ✂.

пляскаць​², ✂; незак.

1. Удараць чым-н. плоскім.

2. Тое, што і пляскаць.

   • Дзеці плешчуць у ладкі.

◊

• Пляскаць языком (разм. неадабр.) — гаварыць многа і абы-што.

|| звар. пляскацца, ✂ і распляскацца, ✂.

|| зак. папляскаць, ✂.

|| зак. напляскаць, ✂.

|| наз. плясканне, ✂.

пляскаць​³, ✂; незак.

Рабіць пляскатым, плюшчыць.

• П. канец цвіка.

|| наз. плясканне, ✂.

пляснуцца, ✂; зак. (разм.).

З шумам упасці або ўдарыцца.

• П. на падлогу.
• П. у гразь.

пляснуць, ✂; зак.

1. каго і без дапаўнення. Ударыць далонню аб далонь або далонню па кім-, чым-н.

   • П. па твары.

2. Кінуць з шумам або ўпасці з шумам (разм.).

   • П. мокрую анучу аб падлогу.

пляткар, ✂, м.

Чалавек, які пляткарыць.

|| ж. пляткарка, ✂.

|| прым. пляткарскі, ✂.

пляткарства, ✂, н.

Распаўсюджванне плётак.

|| прым. пляткарскі, ✂.

пляткарыць, ✂; незак.

Распаўсюджваць плёткі.

|| наз. пляткаранне, ✂.