Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а е ё і л н о р с у ы э ю я

в г д ж з й к л м н п р с т ў х ц ч ш

морфій, ✂, м.

Наркатычнае і болепатольнае рэчыва, што здабываецца з млечнага соку опіумнага маку.

|| прым. морфійны, ✂.

моршчыцца, ✂; незак.

Моршчыць лоб.
Моршчыць твар (ад болю, незадаволенасці і пад.).
Пакрывацца маршчынамі, складкамі (пра адзежу, рэчы; разм.).

|| зак. наморшчыцца, ✂, паморшчыцца, ✂ і зморшчыцца, ✂.

моршчыць, ✂; незак.

Збіраць у маршчыны (скуру, часткі твару).
- М. лоб.
Утвараць хвалі нібы складкі на гладкай паверхні (вады).
- Вецер моршчыць ваду.

|| зак. наморшчыць, ✂ і зморшчыць, ✂.