Verbum

купель, ✂, ж.

Пасудзіна ў форме чашы, у якую апускаюць дзіця пры царкоўным абрадзе хрышчэння.

|| прым. купельны, ✂.

купец, ✂, н.

1. Багаты гандляр, уладальнік прыватнага гандлёвага прадпрыемства.

   • К. першай гільдыі.

2. Пакупнік (разм.).

   • Знайсці купца на тавар.

|| памянш. купчык, ✂.

|| наз. купчына, ✂.

|| ж. купчыха, ✂.

|| зб. купецтва, ✂.

|| прым. купецкі, ✂.

• К. сан.

куп’ё, ✂, н., зб.

Купіны.

купіла, ✂, н. (разм.).

Грашовыя сродкі.

• Купіў бы, ды купіла няма.

купіна, ✂, ж.

Грудок сухой, цвёрдай зямлі на нізкім або балоцістым месцы, аброслы мохам, травой.

купіраваны, ✂.

Тое, што і купэйны.

куп’істы, ✂.

З купінамі.

• Куп’істая сенажаць.

|| наз. куп’істасць, ✂.

купіць, ✂; зак.

1. Набыць за грошы ці за іншыя каштоўнасці.

   • К. кнігу.
   • На базары розуму не купіш (прыказка).

2. Схіліць на свой бок подкупам, абяцаннямі і пад.

   • Справядлівага чалавека не к.

|| незак. купляць, ✂.

|| наз. купля, ✂ і куплянне, ✂.

куплены, ✂.

Не хатняга вырабу, а набыты за грошы.

• Куплёныя посцілкі.

куплет, ✂, м.

Страфа песні або верша.

|| прым. куплетны, ✂.