Verbum

змалку, прысл. (разм.).

З малых гадоў, з маленства.

• Прывучыць сябе да працы з.

змаляваць, ✂; зак.

1. Зрабіць копію з якога-н. малюнка, чарцяжа і пад., намаляваць з натуры.

   • З. бярозу.

2. Пакрыць што-н. скрозь малюнкамі.

   • З. увесь альбом.

3. Зрасходаваць на маляванне.

   • З. усю фарбу.

|| незак. змалёўваць, ✂.

зман, ✂, м.

1. Словы, учынкі, дзеянні, якія наўмысна наводзяць іншых на памылкі.

   • Паддацца на з.

2. Стан падманутага; памылковае, ілюзорнае ўяўленне аб чым-н.

   • Увесці каго-н. у з.

зманлівы, ✂.

1. Які тоіць у сабе зман, здольны паслужыць асновай няправільнага меркавання аб кім-, чым-н.

   • Зманлівая цішыня.

2. Які вабіць, чаруе.

   • Зманлівая далеч.

|| наз. зманлівасць, ✂.

змаргнуць, ✂ і зміргнуць, ✂; зак. аднакр.

Маргнуць, міргнуць. Напружана сачыць за кім-н., баючыся з. вокам.

• Так глядзіць — не зміргне.

змардаваны, ✂ (разм.).

Змучаны, знясілены.

• З. чалавек.
• З. выгляд.

|| наз. змардаванасць, ✂.

змарнелы, ✂.

1. Змучаны, схуднелы.

   • З. чалавек.
   • З. выгляд.

2. Зачахлы, завялы (пра расліны).

   • Змарнелая агародніна.

|| наз. змарнеласць, ✂.

змарозіць, ✂; зак.

Пашкодзіць (частку цела) марозам.

• З. пальцы.

змарыцца, ✂; зак.

Адчуць знямогу, стомленасць.

• Змарыўся за дзень.

змарыць, ✂; зак.

1. Давесці да стану знямогі, стомленасці, стаміць.

   • Далёкая дарога змарыла нас.

2. Адолець (пра сон).

   • Змарыў сон.

|| незак. зморваць, ✂.

|| звар. змарыцца, ✂.

|| незак. зморвацца, ✂.