Verbum

плюхаць, ✂; незак.

1. Тое, што і плюхацца (у 1 і 3 знач.).

2. што і чаго. Рэзкім рухам выліваць (разм.).

   • П. ваду або вады ў цэбар.

|| аднакр. плюхнуць, ✂.

|| наз. плюханне, ✂.

плюш, ✂, м.

Шарсцяная або баваўняная тканіна з доўгім ворсам.

|| прым. плюшавы, ✂.

• Плюшавая дарожка.

плюшч, ✂, м.

Паўзучая расліна, якая абвіваецца вакол сваёй апоры.

|| прым. плюшчавы, ✂.

плюшчыць​¹, ✂; незак.

Закрываць, заплюшчваць (вочы).

плюшчыць​², ✂; незак.

Удараючы або сціскаючы, рабіць плоскім, пляскатым.

• П. цвік.

|| зак. сплюшчыць, ✂.

|| наз. плюшчэнне, ✂.

|| прым. плюшчыльны, ✂.

• П. станок.

плява, ✂, ж.

Тонкая скурка, перапонка ў жывёльным або раслінным арганізме.

плявальніца, ✂, ж.

Пасудзіна для сплёўвання.

плявацца, ✂; незак.

1. Мець звычку пляваць (у 1 знач.).

   • Кінь п.!

2. пляваць на каго-н. ці адзін на другога.

пляваць, ✂; незак.

1. Выкідваць з рота сліну.

   • П. на падлогу.

2. перан., на каго-што. Зусім не лічачыся з кім-, чым-н., паказваць пагардлівую абыякавасць (разм.).

   • П. ён хацеў на ваша папярэджанне.

3. у знач. вык. Выражае абыякавыя або пагардлівыя адносіны да чаго-н. (разм.).

   • Суседзі злуюцца, а мне п.!

|| зак. напляваць, ✂.

|| аднакр. плюнуць, ✂.

• П. няма куды (таксама перан. вельмі цесна; разм.).

◊

• Раз плюнуць (разм.) — нічога не значыць, вельмі лёгка зрабіць што-н.

• Яму гэта раз п.

|| наз. пляванне, ✂.

плявок, ✂, м.

Выплюнуты згустак сліны, а таксама перан. пра што-н. надта абразлівае, грубае.