Verbum

мітусня, ✂, ж.

1. Хуткі і бесперапынны рух у розных напрамках.

2. Паспешнае хаатычнае перамяшчэнне з месца на месца.

3. Бязладнае мільганне перад вачыма.

мітынг, ✂, м.

Масавы сход для абмеркавання якіх-н. палітычных або іншых надзённых пытанняў.

• М. пратэсту.

|| прым. мітынговы, ✂.

мітынгаваць, ✂; незак. (разм.).

1. Удзельнічаць у мітынгу, абмяркоўваць што-н. на мітынгу.

2. перан. Весці пустыя размовы, што не дапамагаюць справе.

мітэльшпіль, ✂, м.

Сярэдняя стадыя шахматнай партыі паміж дэбютам і эндшпілем.

міф, ✂, м.

1. Старажытнае народнае паданне аб легендарных героях, багах, аб паходжанні свету і розных з’яў прыроды.

   • Міфы старажытнай Грэцыі.

2. перан. Нешта фантастычнае, неверагоднае, выдумка.

   • М. аб непераможнасці фашысцкай ваеннай машыны.

|| прым. міфічны, ✂.

міфалогія, ✂, ж.

1. Сукупнасць міфаў (у 1 знач.) якога-н. народа.

   • Славянская м.

2. Навука, што вывучае міфы (у 1 знач.).

|| прым. міфалагічны, ✂.

міфолаг, ✂, м.

Спецыяліст па міфалогіі (у 2 знач.).

мічман, ✂, м.

1. У некаторых родах войск СНД: воінскае званне асоб, якія добраахвотна праходзяць службу звыш устаноўленага тэрміну, а таксама асоба, якая носіць такое званне.

2. Першы афіцэрскі чын у старым рускім флоце.

|| прым. мічманскі, ✂.

мічманка, ✂, ж.

Род форменнай фуражкі з казырком, што носяць асобы малодшага і старшага каманднага саставу флоту, а таксама цывільная фуражка падобнай формы.

мішка, ✂, м. (разм. ласк.).

Тое, што і мядзведзь (у 1 знач.).

• М. касалапы.
• Плюшавы м. (цацка).