Verbum

прычаліць, ✂; зак.

1. Падвёўшы да берага (зямлі), прывязаць (судна, дырыжабль).

2. Пра судна, дырыжабль: падысці, прыстаць.

|| незак. прычальваць, ✂.

|| наз. прычал, ✂ і прычальванне, ✂.

прычапіцца, ✂; зак.

1. Моцна зачапіўшыся, павіснуць.

   • Да вопраткі прычапіліся ваўчкі.

2. перан. Тое, што і прыстаць (у 2 знач.; разм.).

   • Прычапілася хвароба.

3. перан. Тое, што і прыдрацца (разм. неадабр.).

   • П. да дробязі.

|| незак. прычэплівацца, ✂ і прычапляцца, ✂.

прычапіць, ✂; зак.

1. Зачапіўшы за што-н., прывесіць або прышпіліць (разм.) да чаго-н.

   • П. значок.

2. Счапіўшы, далучыць, прымацаваць.

   • П. касілку да трактара.

|| незак. прычэпліваць, ✂ і прычапляць, ✂.

|| наз. прычэпка, ✂ і прычэпліванне, ✂.

прычапны, ✂.

Такі, які рухаецца як прычэп.

• П. вагон (у трамвая).
• П. агрэгат.

прычараваць, ✂; зак.

Прывабіць сваёй прыгажосцю або іншымі якасцямі.

|| незак. прычароўваць, ✂.

прычасаць, ✂; зак.

Прыгладзіць грэбенем (валасы), зрабіць прычоску каму-н.

• П. валасы.
• П. дзіця.

|| незак. прычэсваць, ✂.

|| звар. прычасацца, ✂.

|| незак. прычэсвацца, ✂.

|| наз. прычэсванне, ✂.

прычасціцца, ✂; зак.

У веруючых: прыняць прычасце (у 1 знач.).

|| незак. прычашчацца, ✂.

прычасціць, ✂; зак.

У веруючых: справіць над кім-н. абрад прычашчэння.

|| незак. прычашчаць, ✂.

прычасць, ✂, ж.

1. У веруючых: віно з кавалачкамі просвіры ў чашы, якое ўжываецца ў царкве для прычашчэння.

2. Тое, што і прычашчэнне.

прычашчэнне, ✂, н.

Хрысціянскі абрад прыняцця просвіры і віна — таінства, у час якога на веруючых нібыта сыходзіць боская ласка.