Verbum

прытварыцца, ✂; зак.

Прыняць на сябе які-н. выгляд з мэтай увесці ў зман.

• П. глухім.

|| незак. прытварацца, ✂.

прытвор, ✂, м.

Уваходнае памяшканне з заходняга боку царквы.

• У прытворы храма.

прытворны, ✂.

Які падманна выдаецца за сапраўднае, шчырае.

• П. смех.
• Прытворная сур’ёзнасць.
• Прытворна (прысл.) згадзіцца.

|| наз. прытворнасць, ✂.

прытворства, ✂, н.

Паводзіны таго, хто прытвараецца.

прытворшчык, ✂, м.

Чалавек, які прытвараецца.

|| ж. прытворшчыца, ✂.

|| прым. прытворшчыцкі, ✂.

прыткнуцца, ✂; зак.

1. да каго-чаго. Злёгку дакрануцца да каго-, чаго-н.

   • П. да пляча.

2. Прымасціцца, прысесці дзе-н. (разм.).

   • П. на краі лавы.

3. перан. Уладкавацца, трапіць на службу, на працу і рад. (разм.).

   • П. ў канцылярыю.

|| незак. прытыкацца, ✂.

прыткнуць, ✂; зак.

1. Злёгку дакрануцца чым-н. да каго-, чаго-н., прыкласці на момант.

2. Змясціць, пакласці.

   • П. яшчэ адзін ложак у пакоі.

3. перан. Прыладзіць на якую-н. пасаду, месца, працу (разм.).

   • П. у горад.

|| незак. прытыкаць, ✂.

прыток, ✂, м.

1. Прыліў, паступленне чаго-н. куды-н. у вялікай колькасці.

   • П. свежага паветра.
   • П. крыві.
   • П. сродкаў.

2. Рака, якая ўпадае ў другую раку.

   • Прытокі Дняпра.

|| прым. прыточны, ✂ і прытокавы, ✂.

прытомнасць, ✂, ж.

Стан, у якім чалавек здольны ўсведамляць, успрымаць навакольны свет.

• Страціць п.
• Прыйсці да прытомнасці.

прытомнець, ✂; незак.

Прыходзіць да прытомнасці.

• Чалавек то прытомнеў, то зноў губляў прытомнасць.