Verbum

прысяжны, ✂.

1. Які прыняў прысягу (уст.).

2. перан. Пастаянны, заўсёдны (разм. жарт.).

   • П. жартаўнік.

○

• Прысяжны павераны — у царскай Расіі: адвакат.

• Суд прысяжных — суд з удзелам выбарных ад насельніцтва асоб, якія выносяць рашэнне аб вінаватасці або невінаватасці абвінавачанага.

прытаіцца, ✂; зак.

Схавацца, імкнучыся застацца незаўважаным.

• П. ў кутку.

|| незак. прытойвацца, ✂.

прытаміцца, ✂; зак. (разм.).

Адчуць стому, стаміцца.

|| незак. прытамляцца, ✂.

прытаміць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і стаміць.

• П. коней.

|| незак. прытамляць, ✂.

прытанцоўваць, ✂; незак.

Рабіць нагамі рухі, падобныя да танцавальных.

• П. ад холаду.

прытаптацца, ✂; зак.

Прымяцца ад хаджэння.

• Трава ў садзе прытапталася.

|| незак. прытоптвацца, ✂.

прытаптаць, ✂; зак.

Прымяць нагамі.

• П. траву.

|| незак. прытоптваць, ✂.

прытармазіць, ✂; зак.

Трохі затармазіць.

• П. на скрыжаванні дарог.

|| незак. прытарможваць, ✂.

прытарочыць, ✂; зак. (спец.).

Прывязаць рамнямі рамянямі, тарокамі (да сядла).

|| незак. прытарочваць, ✂.

прытаўчы, ✂; зак.

1. што чым. Прыправіць затаўкай.

   • П. боршч салам.

2. Збіць, пабіць; дабіць (разм.).

   • Прытаўклі небараку да паўсмерці.

|| незак. прытоўкваць, ✂.