Verbum

прыстойнасць, ✂, ж.

1. гл. прыстойны.

2. Ветлівасць, далікатнасць.

   • Прытрымлівацца правіл прыстойнасці.

прыстойны, ✂.

1. Які адпавядае правілам прыстойнасці (у 2 знач.); добра выхаваны, сумленны.

   • П. малады чалавек.

2. Дастаткова добры; адпаведны па велічыні.

   • П. касцюм.
   • Прыстойная адлегласць.

|| наз. прыстойнасць, ✂.

прыстраляцца, ✂; зак.

Пробнай стральбой устанавіць правільны прыцэл.

• Артылерысты прыстраляліся.

|| незак. прыстрэльвацца, ✂.

|| наз. прыстрэлка, ✂.

прыстраляць, ✂; зак.

Пробнымі стрэламі вызначыць правільны прыцэл чаго-н.

• П. гармату.

|| незак. прыстрэльваць, ✂.

|| наз. прыстрэлка, ✂.

|| прым. прыстрэлачны, ✂ і прыстрэльны, ✂.

• Прыстрэлачная шрапнель.
• Прыстрэльны агонь.

прыстрачыць, ✂; зак.

Прышыць (строчкай).

• П. каўнер.

|| незак. прыстрочваць, ✂.

прыстроіцца​¹, ✂; зак.

Далучыцца да строю (у 1 знач.).

• П. ў хвост калоны.

|| незак. прыстройвацца, ✂.

прыстроіцца​², ✂; зак. (разм.).

Апрануцца па-святочнаму, прыбрацца.

|| незак. прыстройвацца, ✂.

прыстроіць​¹, ✂; зак.

Паставіць у строй (у 1 знач.), у дадатак да ўжо пастроеных.

• П. другую роту да першай.

|| незак. прыстройваць, ✂.

прыстроіць​², ✂; зак. (разм.).

Апрануць па-святочнаму, прыбраць.

|| незак. прыстройваць, ✂.

прыструніць, ✂; зак. (разм.).

Уздзейнічаць на каго-н. строгімі мерамі, зрабіць каму-н. вымову.

• П. распусніка.

|| незак. прыструньваць, ✂.