Verbum

прыроджаны, ✂.

1. Уласцівы ад нараджэння.

   • П. імунітэт.
   • П. парок сэрца.
   • П. талент.

2. Які ў найвышэйшай ступені валодае якімі-н. уласцівасцямі, якасцямі для якой-н. дзейнасці.

   • П. тэхнік.
   • П. мастак.

|| наз. прыроджанасць, ✂.

прыродны, ✂.

1. гл. прырода.

2. Натуральны.

   • П. газ.

3. Які па нараджэнню належыць да якой-н. мясцовасці, краіны, да якога-н. грамадскага класа.

   • П. мінчанін.
   • П. селянін.

4. перан. Тое, што і прыроджаны (у 1 знач.).

   • П. талент.

прырослы, ✂.

Які прырос да чаго-н.

• П. прышчэп.

прыручыцца, ✂; зак.

Стаць ручным, прывыкнуць да чалавека.

• Алень хутка прыручыўся.

|| незак. прыручацца, ✂.

прыручыць, ✂; зак.

Прыручыць да выканання волі чалавека, зрабіць ручным, паслухмяным.

• П. дзікага кабана.
• П. нелюдзімага юнака (перан.).

|| незак. прыручаць, ✂.

|| наз. прыручэнне, ✂.

прырэзаць​¹, ✂; зак.

Адразаючы шляхам межавання, прыбавіць.

• П. зямлі.

|| незак. прыразаць, ✂.

|| наз. прыразанне, ✂.

|| наз. прырэз, ✂ і прырэзка, ✂.

прырэзаць​², ✂; зак. (разм.).

1. Умярцвіць, канчаткова дарэзаўшы.

   • П. падбітага звера.

2. Зарэзаць.

   • Такі бандыт і п. можа.

|| незак. прыразаць, ✂ і прырэзваць, ✂.

прырэйкавы, ✂, (спец.).

Які знаходзіцца каля лініі чыгункі.

• Прырэйкавая пляцоўка.

прысадзісты, ✂.

1. Маларослы і моцнага складу.

   • Прысадзістая постаць.

2. перан. Нізкі, але шырокі, тоўсты.

   • П. дуб.

|| наз. прысадзістасць, ✂.

прысады, ✂.

Дрэвы, пасаджаныя вакол, каля чаго-н. (дарогі, вуліцы, будынка і пад.).

• Шлях абрамлялі бярозавыя прысады.