Verbum

прыгнуць, ✂; зак.

Нагнуць, нахіліць, трохі сагнуць.

• П. галаву ў дзвярах.

|| незак. прыгінаць, ✂.

|| наз. прыгінанне, ✂.

прыгнятальнік, ✂, м.

Той, хто прыгнятае, эксплуататар.

|| ж. прыгнятальніца, ✂.

прыгнятальніцы, ✂.

Заснаваны на прыгнёце, прыгнечанні, эксплуататарскі.

• П. лад.

прыгнятаць, ✂; незак.

1. Прыціскаць чым-н. цяжкім зверху.

   • П. сыр каменем.

2. Эксплуатаваць, не даваць свабодна жыць.

   • П. слабых.

3. Непакоіць, ствараць цяжкі, падаўлены настрой.

   • Прыгнятаюць змрочныя думкі.

|| зак. прыгнесці, ✂.

|| наз. прыгнёт, ✂ і прыгнечанне, ✂.

прыгода, ✂, ж.

Здарэнне, нечаканы выпадак у жыцці.

• Падарожныя прыгоды.

прыгодніцкі, ✂.

Заснаваны на прыгодах, звязаны з прыгодамі.

• П. твор.
• П. жанр.

прыгодны, ✂.

Які можа спатрэбіцца для чаго-н.; здатны да чаго-н.; прыдатны для выкарыстання.

• П. для вайсковай службы.
• Прыгодная для апрацоўкі зямля.

|| наз. прыгоднасць, ✂.

прыгожы, ✂.

1. Які прыносіць асалоду позірку, прыемны знешнім выглядам, гарманічнасцю, стройнасцю.

   • Прыгожая жанчына.
   • П. від.
   • Прыгожая музыка.
   • Прыгожа (прысл.) пісаць.
   • Прыгожыя рухі.

2. Поўны ўнутранага зместу, высокамаральны.

   • П. ўчынак.

3. Эфектыўны знешне, але беззмястоўны.

   • Прыгожыя словы.
   • П. жэст.

4. Тое, што адпавядае ідэалам прыгажосці, хараства.

   • Навука аб прыгожым (эстэтыка).

◊

• Прыгожае пісьменства — тое, што і мастацкая літаратура.

• Прыгожы пол (жарт.) — пра жанчын.

прыгон, ✂, м.

1. Грамадскі лад, заснаваны на прыгонным праве, прыгонніцтва.

   • Часы прыгону.

2. Дармавая прымусовая праца сялян на памешчыка ў часы прыгоннага права, паншчына.

   • Адбываць п.

|| прым. прыгонны, ✂.

прыгоннік, ✂, м.

Памешчык — прыхільнік і абаронца прыгоннага права.

|| ж. прыгонніца, ✂.

|| прым. прыгонніцкі, ✂.