Verbum

прыгажосць, ✂, ж.

1. Сукупнасць якасцей, што прыносяць асалоду позірку, слыху; усё прыгожае, чароўнае.

   • Горад выключнай прыгажосці.
   • Вызначацца прыгажосцю.

2. мн. Прыгожыя, чароўныя мясціны.

   • Прыгажосці прыроды.

3. толькі Н. Пра што-н. прыемнае, што прыносіць задавальненне (разм.).

   • Надыхаліся лясным паветрам, адпачылі. П.!

прыгажун, ✂, м.

1. Прыгожы чалавек.

2. перан. Пра што-н. вельмі прыгожае.

   • П.-цеплаход.

|| памянш. прыгажунчык, ✂.

|| ж. прыгажуня, ✂.

прыгажэць, ✂; незак.

Станавіцца прыгожым, прыгажэйшым.

• Прыгажэе родны край.

|| зак. папрыгажэць, ✂.

прыгалубіць, ✂; зак. (разм.).

Прылашчыць.

• П. дзіця.

|| незак. прыгалубліваць, ✂.

прыганяты, ✂, м.

Памешчыцкі слуга, які наглядаў за працай сялян у час прыгону, цівун.

прыгарад, ✂, м.

1. Пасёлак, які прымыкае да тэрыторыі вялікага горада.

2. У Старажытнай Русі: горад, падпарадкаваны палітычна і гаспадарча галоўнаму гораду вобласці.

   • Прыгарады Вялікага Ноўгарада.

|| прым. прыгарадны, ✂.

прыгарадны, ✂.

1. гл. прыгарад.

2. Які знаходзіцца, размешчаны ў прыгарадзе, у наваколлі горада.

   • П. жыхар.
   • П. завод.

3. Пра транспарт: не далёкі, які абслугоўвае блізкія ад горада раёны.

   • П. аўтобус.

прыгарнуцца, ✂; зак.

З ласкаю, пяшчотай прытуліцца.

• П. да шчакі маці.

|| незак. прыгортвацца, ✂.

прыгарнуць, ✂; зак.

1. Прыгрэбці, зграбаючы, сабраць каля чаго-н.

   • П. жар да чыгункоў.

2. што чым. Прыкрыць, прысыпаць чым-н.

   • П. зямлёй карэнне.

3. З ласкаю, пяшчотай прытуліць да сябе.

   • П. дачку.

|| незак. прыгортваць, ✂.

прыгаршчы, ✂.

1. Складзеныя разам у выглядзе акругленага ёмішча абедзве далоні так, каб можна было туды чаго-н. насыпаць, наліць.

   • Падставіць п.

2. Колькасць чаго-н., якая ўмяшчаецца ў складзеныя такім чынам далоні.

   • Цэлыя п. арэхаў.