Verbum

прывесці, ✂; зак.

1. Ведучы, памагчы дайсці.

   • П. дзяцей дадому.

2. Паслужыць шляхам да чаго-н.

   • Сляды прывялі паляўнічых да нары.
   • Сцежка прывяла на паляну.

3. перан., каго (што) да чаго. Давесці да якога-н. выніку, стаць прычынай чаго-н.

   • Новыя факты прывялі вучонага да важнага адкрыцця.
   • Усё гэта можа п. да вялікіх непрыемнасцей.

4. каго-што ў што. Зрабіць што-н. (што ўказана назоўнікам).

   • П. ў захапленне.
   • П. прыгавор у выкананне.
   • П. ў належны выгляд.

5. Даць прыплод, нарадзіць (разм.).

   • Свіння прывяла адзінаццаць парасят.

6. Паведаміць для падмацавання чаго-н., напомніць.

   • П. выказванне вучонага.
   • П. прыклад.

|| незак. прыводзіць, ✂.

|| наз. прывядзенне, ✂ і прывод, ✂.

прыветлівы, ✂.

Добразычлівы, гасцінны, ветлівы.

• П. гаспадар.
• Прыветліва (прысл.) сустрэць гасцей.

|| наз. прыветлівасць, ✂.

прывід, ✂, м.

1. Вобраз каго-, чаго-н., што бачыцца ва ўяўленні.

   • Начныя прывіды.

2. Ледзь акрэсленыя рысы чаго-н., контуры.

   • Аддаленыя прывіды зарыва.

прывідны, ✂.

1. Які з’яўляецца прывідам, параджэннем хворага ўяўлення.

   • П. малюнак.

2. перан. Які існуе ва ўяўленні, несапраўдны.

   • Прывіднае шчасце.

|| наз. прывіднасць, ✂.

прывілея, ✂, ж.

Выключнае права, ільгота.

• Прывілеі ветэранам вайны.

прывілеяваны, ✂.

1. Які карыстаецца прывілеямі.

   • Прывілеяванае саслоўе.

2. Лепшы, больш выгадны ў параўнанні з другім.

   • Паставіць каго-н. у прывілеяванае становішча.

|| наз. прывілеяванасць, ✂.

прывітанне, ✂, н.

1. Словы, рух, жэст, звернутыя да каго-н. як знак добразычлівасці, дружалюбнасці, добрага пажадання і пад.

   • Адказаць на чыё-н. п.
   • Перадаць п.

2. нязм. Зварот да блізкага знаёмага пры сустрэчы (разм.).

   • П.! Куды крочыш?

3. Вусны або пісьмовы зварот да каго-н. з выказваннем асабістай прыязнасці, добрага пажадання, салідарнасці і пад.

   • Гарачае п. абаронцам Радзімы.
   • Паслаць п. юбіляру.

|| прым. прывітальны, ✂.

прывіцца, ✂; зак.

Стаць звычайным, замацавацца.

• Прывіліся навыкі да фізічнай працы.

|| незак. прывівацца, ✂.

прывіць, ✂; зак.

Прымусіць засвоіць, зрабіць звычайным.

• П. культурныя навыкі.

|| незак. прывіваць, ✂.

|| наз. прывіццё, ✂.

прывод​¹, ✂, м.

1. гл. прывесці.

2. Прымусовая дастаўка ў органы следства або ў суд тых, хто не з’явіўся па выкліку, а таксама часовы арышт для допыту (афіц.).

   • Хуліган ужо мае некалькі прыводаў у міліцыю.