Verbum

прываблівы, ✂.

Які прываблівае да сябе сваімі якасцямі, уласцівасцямі.

• Прываблівая знешнасць.

|| наз. прываблівасць, ✂.

прывабны, ✂.

1. Які вабіць, прыцягвае да сябе якімі-н. якасцямі, рысамі; прыемны з выгляду, мілавідны.

   • Прывабныя рысы твару.

2. Прыемны, мілы.

   • П. голас.
   • Прывабная ўсмешка.

3. Які вабіць чым-н., выклікае цікавасць.

   • Прывабная прафесія.

|| наз. прывабнасць, ✂.

прывага, ✂, ж. (спец.).

Колькасць вагі, якая прыбавілася.

• Сярэднясутачная п. свіней.

прывадніцца, ✂; зак.

Пра лятальны апарат, парашутыста: апусціцца на ваду.

|| незак. прывадняцца, ✂.

|| наз. прывадненне, ✂.

прывазны, ✂.

Прывезены адкуль-н., не мясцовы.

• Прывазная сыравіна.

прывал, ✂, м.

1. гл. прываліць​¹.

2. Прыпынак у дарозе для адпачынку, а таксама месца прыпынку.

   • Зрабіць п.

|| прым. прывальны, ✂.

прывалачы, ✂; зак.

Даставіць валочачы.

• П. мех.

|| незак. прывалакаць, ✂.

прываліць​¹, ✂; зак.

1. Прыперці, прыхіліць да чаго-н. або прыціснуць зверху чым-н.

   • П. камень да сцяны.

2. Прыстаць да берага, да прыстані (спец.).

   • Параход прываліў да прыстані.

3. перан. 3’явіцца, прыйсці (разм.).

   • Шчасце прываліла ў хату.
   • Прываліла многа народу.

|| незак. прывальваць, ✂.

|| наз. прывальванне, ✂ і прывал, ✂.

прываліць​², ✂; зак.

Трохі, не поўнасцю зваліць (сукно).

|| незак. прывальваць, ✂.

прываражыць, ✂; зак.

1. У забабонных уяўленнях: прывабіць варажбой.

2. перан. Зачараваўшы, прывабіць да сябе (разм.).

|| незак. прыварожваць, ✂.